U okviru programa „O zajedničkom“, decembarska tribina u Klari i Rosi otvara jedno od najvažnijih i najmanje vidljivih društvenih pitanja – pitanje neplaćenog, neprepoznatog i nejednako raspodeljenog rada koji najčešće obavljaju žene.
To je rad koji obuhvata brigu o porodici, starijima, deci, domaćinstvu, emocionalnu podršku i organizaciju svakodnevnog života, a nosioci tog rada, nevidljivi stubovi društva, najčešće ostaju bez priznanja, odmora i adekvatne podrške.
Tribina će biti održana u utorak, 9. decembra, od 19 časova u prostoru Klare i Rose, u Ulici Petefi Šandora 15, gde će se razgovarati o ključnim pitanjima: ko brine o onima koji brinu, kako uočiti i vrednovati nevidljivi rad i gde se nalazi granica između brige o drugima i brige o sebi.
Prema istraživanjima Republičkog zavoda za statistiku iz 2021–2022. godine, žene u Srbiji svakodnevno obavljaju duplo više neplaćenih poslova od muškaraca. Za mnoge zaposlene žene radni dan ne završava povratkom kući – naprotiv, tada počinje „druga smena“, u kuhinji, u brizi o deci, starijima, domaćinstvu. Takav ritam ostavlja ozbiljne posledice po mentalno zdravlje: osećaj iscrpljenosti, preopterećenosti, krivice i pritiska da „mogu sve“ postaje stalno stanje.
O ovim temama govoriće sagovornice koje nevidljivi rad poznaju iz ličnog i profesionalnog iskustva. Agneš Rafai Telečki, majka i stručna saradnica Akademije umetnosti u Novom Sadu, Sanja Mihajlović, majka i osnivačica udruženja „Pruži mi ruku“ koje okuplja porodice dece sa smetnjama u razvoju, i Dejana Baltes, psihoterapeutkinja koja radi sa osobama obolelim od raka. Razgovor moderira Marijana Temunović, sociološkinja i psihoterapeutkinja.
Tribina poziva na dijalog o promenama koje nam kao društvu nedostaju – o priznavanju rada koji se podrazumeva, o solidarnosti i o tome kako možemo brinuti o onima koji svakodnevno brinu o svima nama.
